Wat is bodemcohesie?

Bodemcohesie , zoals toegepast op de grondmechanica, is de kracht die weerstand biedt aan de scheiding van gronddeeltjes langs een breukvlak. Cohesie is meestal te wijten aan de in elkaar grijpende korrels en cementering door klei en andere materialen. De omvang ervan wordt bepaald door de bindingskrachten tussen bodemdeeltjes, die zeer complex kunnen zijn. Klei- en siltige bodems vertonen doorgaans een grotere cohesie dan zand- of grindachtige bodems.

Cohesie is een van de twee fundamentele schuifsterktecomponenten van grond, de andere is bodemwrijving, de wrijvingsweerstand tegen slippen, glijden of rollen langs een breukvlak. De sterkte van de bodem, die bestand is tegen breuk, wordt bepaald door de combinatie van cohesie en bodemwrijving.

De bodemcohesie wordt op verschillende manieren gemeten. Een veelgebruikte methode is het gebruik van de directe afschuiftest , die de schuifsterkte meet die nodig is om twee grondmonsters langs een afschuifoppervlak te scheiden. Een andere methode is de onbeperkte compressietest, waarbij de kracht wordt gemeten die nodig is om een ​​cilindrisch grondmonster tot bezwijken samen te drukken.