Droge woestijngrond Soorten

Droge woestijnen krijgen minder dan 20 centimeter water per jaar . Gebrek aan neerslag en irrigatie een rol spelen bij het bepalen van textuur, kleur en zuurgraad van een bodem . Andere factoren, zoals ouder rots materialen , de hoogte en de temperatuur beïnvloeden ook bodemtype . Grof Bodem

Woestijnen zijn onderverdeeld in verschillende types. De Sahara , de Mojave en de Chihuahan zijn enkele van de meest gerenommeerde hete, droge woestijnen . Zomerse temperaturen bereiken hoogtes van 120 graden Fahrenheit . Lage luchtvochtigheid betekent lage bewolking en warmte-isolatie , zodat 's nachts de temperatuur kan dalen tot 1 graad Fahrenheit of lager. Neerslag beperkt . Temperatuur en in neerslag bijdragen aan de ontwikkeling van grof bodems . Verwering en breken van grote deeltjes niet optreden in deze klimaatomstandigheden. Het resultaat is gravel , rots en zand. De beperkte hoeveelheid vegetatie is verantwoordelijk voor grof , gebrek aan organische stof zandwoestijn bodem . Gebrek aan verwering en verstoring heeft de neiging om de woestijn bodem rijk aan voedingsstoffen en mineralen te maken. Deze voedingsstoffen vrijkomen bij blootstelling aan neerslag.
Fijne Soil

Coastal woestijnen zijn een ander type woestijn. Coastal woestijnen , zoals de Atacoma in Chili , bevatten fijne , geweven zand met een hoger zoutgehalte dan bodems verder landinwaarts . Kustwoestijn klimaten zijn minder extreem dan heet , dorre woestijnen . De regio ontvangt iets meer regen . Dagelijkse en nachtelijke temperaturen zijn niet op grote schaal variant . Vanwege het mildere klimaat , zijn minerale deeltjes verweerd resulteert in een fijnere bodemtextuur. Plantenleven is overvloediger , die op zijn beurt maakt het gebied meer gastvrij voor dierlijk leven. Planten en dieren bijdragen aan een hoger gehalte aan organische stof .
Calciumnitraat Bodems

Doorsneden van de aarde openbaren lagen van verschillende bodems , elk vertonen verschillende kleuren en texturen. Deze lagen zijn horizon genoemd . Bodemhorizonten ontwikkelen in de tijd . Neerslag duwt sommige materialen dieper in de aarde , terwijl andere materialen worden afgezet op het oppervlak . Droge woestijn bodem vormen vaak een kalkhoudende horizon . Calciumaluminiumfosfaat horizonten aanwezig als harde , witte , ondoordringbare calciumcarbonaat afzettingen . Dikte van de horizon van de hangt af van de leeftijd. Gedurende duizenden jaren , calciumcarbonaat afgezet door stof , neerslag en wind accumuleert vorming 3 meter lagen . Jongere bodems , of bodems die meer neerslag dan anderen te ontvangen , kan hebben calciumaluminiumfosfaat horizon van 6 inch of minder. Calciumcarbonaat lagen zijn niet ingesteld op niet- woestijn bodems omdat neerslag wast de carbonaat weg voordat lagen vorm .
Kleigronden

Young woestijn bodems die zich ontwikkelen in calciumcarbonaat gebaseerd ouder rots , zoals kalksteen , zijn meestal gelijk in kleur en vertonen geen rood , oranje en taupe lagen gevonden in oudere woestijn bodems. Oranje , rood en diep gekleurde horizon gevormd uit klei deeltjes die niet in staat zijn om lager gelegen calciumcarbonaat horizonten penetreren . Het calciumcarbonaat voorkomt kleideeltje kwel , wezen vangen kleideeltjes en waardoor ze argillic horizon vormen. Kleideeltjes zijn prima en verdicht . Bij vochtig, deze gronden vormen een kleverige muck . Wanneer het droog is , kleigronden verharden tot ondoordringbare bakstenen . Gebrek aan neerslag laat kleigronden aan de rode horizon normaal geassocieerd met woestijngebieden van het zuidwesten van de Verenigde Staten te vormen. Hoe dieper de kleur , hoe hoger ijzergehalte van de klei . Nogmaals, het gebrek aan neerslag laat ijzerafzettingen op te bouwen in de bodem .